Het verhaal over: Spiegelneuronen

In Glogpedia

by rogervogelezang
Last updated 3 years ago

Discipline:
Science
Subject:
Biology

Toggle fullscreen Print glog
Het verhaal over: Spiegelneuronen

Digital Storytelling

Als we zien hoe een ander met een hamer op zijn vinger slaat, wapperen we instinctief met onze eigen hand. Au! Dat doet pijn! Maar hoe ‘weet’ ons brein dat eigenlijk?Dat komt omdat in de hersenen van de aanschouwer, gedeeltelijk dezelfde neuronen actief worden als bij degene die huilt of het kind dat zijn sokken onhandig aantrekt. Spiegelneuronen zorgen ervoor dat we begrijpen wat anderen doen.

De ontdekking van spiegelneuronen, zo’n tien jaar geleden, in de hersenen van makaken heeft een schok teweeggebracht in de neurologische wetenschap communiteit. Spiegelneuronen zijn cellen die werken op het moment dat de aap een bepaalde activiteit uitvoert maar ook wanneer hij een ander individu dezelfde activiteit ziet uitvoeren. Dezelfde soort cellen met een soortgelijk gedrag is ook bij mensen ontdekt.

Ontdekking

Het verhaal over..spiegelneuronen

Waarom?

Spiegelneuronen zijn neuronen die actief of actiever worden wanneer je waarneemt wat iemand anders doet, op dezelfde plek in de hersenen als bij degene die de actie uitvoert. En ‘actie’ kan dan slaan op bewegen of spreken, maar ook op: wat iemand voelt of zelfs emotioneel ervaart.

Feit

ons brein blijkt een apart systeem te hebben dat ons in staat stelt intuïtief te ‘voelen’ wat een ander voelt. Wanneer we zien hoe iemand met een hamer op zijn duim slaat, maken onze hersenen niet eerst de cognitieve hink-stap-sprong: ‘ik zie een klap op een nagel’ – ‘ik herinner me dat dat bij mij ooit gemeen zeer deed’ – ‘dat zal hem dus ook pijn doen’. Nee, bij het zien van de misslag van een ander worden in onze eigen hersenen meteen de zenuw­cellen actief die ook in actie zouden komen als we onszelf op de vingers mepten. Zodat we niet alleen direct beseffen dat een blijk van medeleven op zijn plaats is, maar de kans ook groot is dat we zelf instinctief reageren door met een van pijn vertrokken gezicht onze hand laten wapperen.

Voor sommige wetenschappers blijft het daarbij. Ze zien het spiegelneuronensysteem hoofdzakelijk als een short cut tussen iets wat anderen doen of overkomt en ons eigen handelen. Voor hen bepalen deze ‘resonerende zenuwcellen’ vooral ons talent om van medemensen te leren hoe iets (niet) moet. Het mechanisme zou ons in de eerste plaats in staat stellen adequaat op onze fysieke omgeving te reageren.Anderen, onder wie Joachim Bauer, gaan veel verder. Bauer stelt dat spiegelneuronen de neuro­logische basis zijn van empathie, sympathie en ons vermogen van iemand te houden. ‘Wie anderen niet intuïtief durft te vertrouwen, hun indrukken niet spontaan in zichzelf kan navoelen, gevoelens niet spiegelen kan, die heeft het zwaar in de liefde,’ schrijft hij in Warum ich fühle, was du fühlst.Maar, stelt hij, deze vermogens moeten wel ontwikkeld worden. Dat gebeurt via ‘inspiegeling’ door contact met andere mensen. Wie als kind niet ervaart dat medemensen – met name de ouders – op zijn gevoelens ingaan, zal op zijn beurt nauwelijks ‘emotionele resonans’ ontwikkelen. Een opvatting die bevestigd lijkt te worden door het voorbeeld van de Roemeense weesjes.

Spiegelneuronen aan de basis van empathie?

Video Spiegelneuronen

Think Positivedecrisisspecialist.comCoaching en training rondom emoties Bel nu 0648252166 voor een orientatiegesprek


Comments

    There are no comments for this Glog.