Glog thumbnail

To view Glogster properly,
use the Flash Plug-in. If your system is not playing correctly, download a new plug-in.

Glog text

Bajki

Muzeum im. Oskara Kolgerga w Przysusze

Nagroda im. Oskara Kolberga

Oskar Kolberg 1814-1890

ETNOGRAF, FOLKLORYSTA, MUZYK

Wystawa zorganizowana we współpracy z Muzeum im. Oskara Kolberga w Przysusze, z okazji XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Towarzystwo im. Fryderyka Chopina, Warszawa 2005.

Bajki Oskara Kolberga 1.Głodny diabeł 2.Piękna dziewczyna 3.Chrzest 4.Pożytek z soli 5.Głodny Chrzest 6.Chłop i diabeł 7.Hojna lipa 8.Gdzie diabeł nie może… 9.O ciekawskim królu 10.Jak chłop do nieba trafił 11.O zaklętym wężu 12.Niewierna żona i jej mąż 13.Szczęśliwa śmierć 14.O pokutującej królewnie 15.O kogucie 16.Żaba królewną 17.O pysznej królewnie 18.Panny jak dwie krople wody 19.O dwóch braciach

Od 1845 przez 12 lat pracował jako urzędnik w zarządzie kolei żelaznej warszawsko-wiedeńskiej. Jednocześnie podjął systematyczne badania terenowe, początkowo na Mazowszu, z czasem objął nimi cały obszar dawnej Rzeczpospolitej.W latach 50. odniósł sukces w zakresie muzyki - w 1853 odbyły się, w wykonaniu amatorów, prywatnie premiery dwóch obrazów z życia ludu: "Króla pasterzy" i "Scen w karczmie". "Król pasterzy" doczekał się także wystawienia siedmiu przedstawień w Teatrze Wielkim w 1859.

Pod koniec lat 30. zaczął przejawiać zainteresowanie folklorem - od 1838, podczas wypraw w gronie przyjaciół (literatów, malarzy, muzyków, m.in. Józefa Konopki, Emila Jenikego, Teofila Lenartowicza, Ignacego Marcelego Komorowskiego, Cypriana Norwida, Wojciecha Gersona), notował pieśni i melodie ludowe w okolicach Warszawy, ok. 1840 miał już ich ponad 600. W latach 1842-45 wydał w pięciu zeszytach swój pierwszy zbiór - "Pieśni ludu polskiego"; zawierał on 125 melodii ludowych opracowanych na głos i fortepian. W latach 1846-47 opublikowało 90 kolejnych (od nr 126), również w układzie na głos i fortepian. Zbiór ten spotkał się jednak z krytyką za naruszenie prostoty melodii, niewłaściwe opracowanie harmoniczne i wprowadzanie przygrywek. Mimo głosów krytycznych Kolberg nadal opracowywał melodie ludowe na głos i fortepian oraz publikował je w ramach artykułów: "O pieśniach litewskich" oraz "Pieśni czeskie i słowackie" ("Dzwon Literacki", 1846), "Pieśni ludu weselne" ("Biblioteka Warszawska", 1847), "Pieśni ludu obrzędowe. Kogutek, gaik, okrężne" ("Album Literacki", 1848).

Wydania dzieł Kolberga: (Dzieła wszystkie Oskara Kolberga / 84 tomy Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce:

Muzeum mieści się w Dworze Dembińskich, którego parterową część przeznaczono na siedzibę muzeum biograficznego Kolberga. Placówka została otwarta w 1990 r. z okazji jubileuszu 100 rocznicy śmierci Kolberga. Od 1992 r. muzeum jest oddziałem Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu.

W żadnym kraju i żadnym narodzie nie obdarzyła tak nauki praca jednego człowieka. (Izydor Kopernicki o Oskarze Kolbergu)

Przyznawana od 1974 r. honoruje całokształt działalności i wyróżnia wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury ludowej. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego sprawuje patronat i jest głównym fundatorem nagród i wyróżnień honorowych. Organizatorem Nagrody jest Muzeum im. Oskara Kolberga w Przysusze, Oddział Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu.

Rodzice i bracia: Antoni i Wilhelm

Urodzony 22 lutego 1814 w miejscowości Przysucha w powiecie opoczyńskim, zmarł 3 czerwca 1890 w Krakowie. Był synem Juliusza - inżyniera-geodety, przybyłego w 1798 do Polski z Prus oraz Karoliny z domu Mercoeur, pochodzącej z rodziny francuskiej. Po kilkuletnim pobycie w Opoczyńskiem ojciec został powołany na stanowisko profesora Katedry geodezji, miernictwa i topografii Uniwersytetu Warszawskiego. Rodzina na trwałe związała się ze środowiskiem intelektualnym i artystycznym Warszawy. Kolbergowie zamieszkali w oficynie Pałacu Kazimierzowskiego, gdzie bywali wybitni przedstawiciele świata nauki i sztuki, a najczęściej sąsiedzi: Samuel Bogumił Linde, Mikołaj Chopin i Kazimierz Brodziński. Z Fryderykiem Chopinem był w bliskiej przyjaźni starszy brat Oskara

Oskar Kolberg opisał szczegółowo stroje. „ … Pod Suwałkami (Biała Woda) włościanie noszą sukmanę białą sukienną (koloru wełny), przy niej wypustki obszyte tasiemką czarną lub ciemnoszarą; krój jej surdutowy, mieszczański, z dwoma rzędami guzików (po trzy lub cztery). Pas ciemnoczerwony, wełniany. Na głowie czapka barania. Na szyi chustka lub sztywny halsztuch (poprzednik krawata). Kobiety noszą spódnicę (kitel) wełnianą i sukienkę (stanik) perkalową, krojem miejskim uszytą”. Nie wiemy jednak czy takie stroje noszono we „wsiach wigierskich”.

Glog thumbnail

Images on Glog

Click on the thumbnail to see original image.

Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image